Het werden er twee. Na deze periode ging Jan Sikkema, die de administratie voerde, ermee verder. Zijn actie breidde zich uit en loopt nog steeds.

Jan: In 1979 plaatste ik in regionale bladen artikelen met foto's over Red een Kind. Er kwamen veel reacties en mevrouw Rookmaker verzorgde een informatieavond.

Omdat niet iedereen veel kon geven, zegden velen een klein maandelijks bedrag toe. In 1981 hielpen ruim zestig donateurs 22 kinderen. Velen zijn nog steeds donateur.

Jan Sikkema ging zelf vier weken naar India en deed er aan zijn donateurs verslag van. Hij bezocht projecten en kindertehuizen in Dehra Dun, Madras en Guntur. Een bezoek aan Bethel Agricultural Fellowship in Danishpet was extra indrukwekkend. Op een terrein stonden vier kindertehuizen, een grote kerk, twee lagere scholen en een ziekenhuis. Hier maakt hij een dienst met 140 dopelingen mee.

In 1982 kwamen mr. en mrs. Raj van Bal Vikas Kendra in Dehra Dun op werkbezoek in Nederland. Op Jans uitnodiging logeerden ze een aantal dagen bij hem en zijn ouders. Bijna een kwart eeuw later regelt Jan Sikkema nog altijd de bijdrage van tientallen sponsors, al verloopt een deel van de storting tegenwoordig rechtstreeks. Jans inzet is nog dezelfde.

Hij vindt het van blijvend belang dat kansarme kinderen hulp krijgen. Hij wordt er stil van als hij beseft dat veel van deze kinderen inmiddels een christelijke opvoeding hebben gekregen, en dankzij hun opleiding voor zichzelf en hun familie kunnen zorgen.